چه آینده‌ای پیش روی باتری‌ دستگاه‌های همراه است؟

 

 

باتری‌های قابل شارژ برای آن‌که بتوانند به راحتی با فناوری‌های مدرن امروزی هماهنگ شوند باید پیشرفت متناوبی داشته باشند، در غیر این صورت اسمارت‌فون‌ها شبیه به یک دستگاه الکترونیکی باید همواره در کنار پریز برق قرار داشته باشند. از همین رو تحقیقات و مطالعات جامعی در ارتباط با فناوری به کار رفته در باتری اسمارت‌فون‌ها توسط دانشگاه‌ها و شرکت‌های بزرگ فناوری همچون اپل، مدیاتک، سامسونگ و… در جریان است.

باتری‌های لیتیومی  (lithium ion battery)

اسمارت‌فون‌های امروزی یا به عبارت دقیق‌تر، قریب به اتفاق دستگاه‌های قابل حمل امروزی از باتری‌های لیتیومی استفاده می‌کنند که از رایج‌ترین آن‌ها می‌توان به باتری‌های لیتیوم-یونی (Li-po) و لیتیوم پلمیر (Li-ion) می‌توان اشاره کرد. در حالی که برای سال‌های متمادی باتری‌های قابل شارژ نیکل کادمیوم (Ni-Cad) در دنیای صنعت مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اما سرانجام جای خود را به باتری‌های لیتیوم یونی دادند که از ظرفیت بسیار بیشتر و وزن کمتری برخوردار بودند. این مدل باتری‌ها عمدتا در قالب سلول‌های دکمه‌ای یا سیلندری شکل که شباهت زیادی به باتری‌های قلمی (AA) داشته و روی هم چیده و بسته‌بندی می‌شوند، آماده عرضه به بازار می‌شوند. به طوری که در نهایت تبدیل به باتری‌های مستطیلی شکلی می‌شدند که در اسمارت‌فون‌ها قرار می‌گرفتند. اما این مدل باتری‌ها یک عیب بزرگ داشتند؛ به دلیل شکل فیزیکی خود، کارایی آن‌چنان بالایی نداشتند و عمر باتری در مقایسه با حجم آن ضعیف بود. همین موضوع محققان را به فکر انداخت تا به دنبال جایگزین مناسبی برای این مدل باتری‌ها باشند، در نتیجه به سراغ نسل جدیدتری از باتری‌ها موسوم به باتری‌های لیتیوم پلیمر رفتند.

باتری‌های لیتومی چگونه کار می‌کنند؟

در باتری‌های لیتیومی، یون‌های لیتیومی با استفاده از یک محلول الکترولیت از قطب مثبت به سمت قطب منفی حرکت کرده و به این شکل جریان الکتریسته را در مدار آزاد می‌سازند. این جریان الکتریسته برای تغذیه دستگاه همراه مورد استفاده قرار می گیرد. زمانی که دستگاه خود را برای شارژ کردن به پریز برق متصل می‌کنید بر عکس این فرآیند انجام می‌شود، به گونه‌ای که یون‌های Li+ مثبت ( الکترودهای مثبت) جذب یون‌های منفی Li- (الکترودهای منفی) می‌شوند. در این مدل باتری‌ها ظرفیت یک باتری به تعداد الکترودهای مثبتی بستگی دارد که می‌توانند الکترودهای منفی را جذب ‌کنند. آندهایی که در باتری‌های لیتیومی امروزی مورد استفاده قرار می‌گیرند از جنس گرافیت هستند، به دلیل آن‌که از نرخ جذب بالایی برخوردار هستند. گرافیت‌هایی که از سطحی بسیار منظم تشکیل شده‌اند. شکل زیر الگوی تخلیه جریان الکتریسیته را نشان می‌دهد.

eset

به دلیل این‌که در باتری‌های لیتیومی از مواد شیمیایی استفاده می‌شود به مرور زمان کارایی اولیه خود را از دست می‌دهند. البته در این بین نباید از نقش یکسری عوامل منفی غافل شویم. افزایش دمای محیط به ویژه زمانی که دستگاه در حال شارژ است و زمانی که از دستگاه برای انجام کارهای سنگین استفاده می‌شود دو فاکتور مهمی هستند که کارایی باتری‌ها را کاهش می‌‌دهند. به همین دلیل است که همواره توصیه می‌شود از شارژرهایی استفاده کنید که از آمپراژ پایینی برای شارژ باتری اسمارت‌فون استفاده می‌کنند. شارژدهی سریع به اسمارت‌فون‌ها هر چند باعث شارژ سریع آن‌ها می شود، اما در مقابل دمای زیادی را نیز تولید می‌کنند. نکته دیگری که بر فرسودگی باتری‌های لیتومی می‌افزاید به ساختار الکترودها و تغییرات شیمیایی باز می‌گردد. حرکت یون‌های مثبت (کاتد) به مرور زمان به سطح صاف و منظم الکترودها صدمه وارد می‌کند. نمک عامل دیگری است که در روند فرسوده شدن باتری‌ها نقش به سزایی دارد. به مرور زمان، نمک‌های لیتیوم که وظیفه تولید الکترولیت را دارند، روی الکترودها به صورت کریستالی رسوب می‌کنند.

باتری‌های لیتیومی چگونه آتش می‌گیرند؟

بزرگ‌ترین دغدغه‌ای که پیرامون باتری‌های لیتیوم یونی و لیتیوم پلیمری وجود دارد به خطرپذیری بالای آن‌ها و آتش گرفتن آن‌ها باز می‌گردد. این باتری‌ها به دلایل مختلفی دچار آتش‌سوزی می‌شوند که از آن جمله می‌توان به شارژ بیش از اندازه، دمای بالا، اتصال کوتاه یا سوراخ شدن آن‌ها اشاره کرد. البته در این میان سوراخ شدن باتری دستگاه‌ها، پدیده‌ای است که به ندرت مشاهده شده است، به دلیل این‌که باتری‌هایی که در دستگاه‌های همراه مورد استفاده قرار می‌گیرند به صورت بسته‌بندی شده مورد استفاده قرار می گیرند، اما سوراخ شدن آن‌ها واقعا خطرناک است. به دلیل این‌که مواد شیمیایی آزاد می‌شوند و به واسطه آن‌که در یک محفظه سربسته قرار دارند، گرمای کافی در مجاورت آن‌ها قرار دارد، همین موضوع باعث می‌شود تا همه چیز ناگهان به خاکستر تبدیل شود. درست به همان شکلی که گلکسی نوت ۷ به آن گرفتار شد. اما مدارهای شارژ که این روزها در دستگاه‌های همراه مورد استفاده قرار می‌گیرند، به گونه‌ای بهینه‌سازی شده‌اند تا شاهد بروز چنین مشکلاتی نباشیم. اگر آن‌ها در این راه شکست بخورند، یک موقعیت بسیار خطرناک به وجود خواهد آمد، به گونه‌ای که زنجیره‌ای از فعل و انفعالات شیمیایی به وجود آمده که در نهایت باعث به وجود آمدن حرارت بیش از حد باتری می‌شود. به این پدیده شیمیایی گریز حرارت (thermal runaway) گفته می‌شود. مشکلی که در نهایت باعث انفجار دستگاه همراه می‌شود. مهم‌ترین عاملی که باعث می‌شود این مشکل برای باتری‌ها رخ ندهد به مکانیزم تهویه دستگاه (گوشی) باز می‌گردد. اگر تهویه دستگاه همراه به خوبی انجام شود، به دفع حرارت کمک بسیاری می‌کند. همین موضوع باعث می‌شود خطر انفجار باتری دستگاه تا حد بسیاری زیادی کاهش پیدا کند.

eset

به کارگیری موادی که اشتعال‌پذیر نیستند

به نظر می‌رسد، آتش‌سوزی در باتری‌های لیتیومی با افزایش دما فراگیرتر خواهد شد. به گونه‌ای که پژوهشگران را متقاعد ساخته است باید به دنبال راهکارهای جدی در زمینه بهبود امنیت باتری‌های لیتیومی باشند. آتش‌سوزی باتری آی‌فون ۶ اس پلاس، نوت ۷، انفجار باتری آی‌فون ۷ پلاس و حتا آتش‌سوزی باتری‌های لیتیومی-یونی مورد استفاده از سوی ناسا نگرانی‌های جدی را به وجود آورده است. اوایل سال گذشته میلادی دانشگاه کارولینای شمالی گزارش کرد که موفق شده است جایگزینی برای حلال‌های رایج و قابل اشتعالی که این روزها در باتری‌های لیتیومی مورد استفاده قرار می‌گیرد، پیدا کند. حلال جدید پرفلوئوروپلی اتر است. محققان این دانشگاه کشف کرده‌اند این ماده توانایی حل کردن نمک‌های لیتیومی را درون خود دارد. به طوری که در مقایسه با حلال‌های امروزی بسیار قدرتمندتر عمل می‌کند. این قدرت حل‌کننده‌ای بالا باعث کاهش  تاثیر رسوب و بلوری شدن نمک‌ها روی الکترودها می‌شود که در نهایت طول عمر باتری‌ها را افزایش خواهد داد. البته دستاورهای این گروه تحقیقاتی برای آن‌که به دنیای تجارت وارد شود، راه درازی در پیش دارد، به طوری که باید به دقت مواردی همچون کاهش تاثیر کریستال‌های نمک روی الکترودها اندازه‌گیری شوند. اما در نهایت ورود پرفلوئوروپل به دنیای باتری‌ها باعث می‌شود که باتری‌های لیتیومی در آینده غیر قابل اشتعال شوند.

آیا باتری‌های لیتومی در آینده پیشرفت خواهند کرد؟

بدون شک این اتفاق در آینده رخ خواهد داد. امروزه پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ای در عرضه پردازنده‌های مرکزی و گرافیکی اسمارت‌فون‌ها به وجود آماده است. به دلیل این که دانشمندان در تلاش هستند بخش عمده‌ای از تعاملات برنامه‌ها با سرورها را کاهش دهند، به گونه‌ای که برنامه‌های هوشمند با استفاده از تراشه‌های محلی خود نیازهای کاربران را پردازش کنند. در نتیجه در آینده‌ نزدیک باید شاهد تحولات اساسی در عرصه باتری‌های دستگاه‌های همراه باشیم. پیشرفت‌هایی که عمدتا حول محورهای ظرفیت بالا، طول عمر بیشتر، افزایش ایمنی و شارژ سریع‌تر در جریان خواهند بود. پژوهشگران شرکت‌های بزرگ در تلاش هستند تا سه مؤلفه چگالی انرژی بالاتر، طول عمر بیشتر و شارژ سریع‌تر را برای باتری‌ها به ارمغان آورند. اما فناوری که این روزها در باتری‌های لیتیوم پلیمر مورد استفاده قرار می‌گیرند را چگونه می توان ارتقاء داد؟ در جواب باید گفت ما باید روی دو محور متمرکز شویم:

اول آن‌که باید تحقیقات جامعی پیرامون الکترولیت به کار رفته روی دو الکترود داشته باشیم. تحقیقات در این زمینه باعث می‌شوند، هزینه تولید باتری‌ها به طرز چشم‌گیری کاهش پیدا کند. همین موضوع باعث می‌شود، تولیدکنندگان دستگاه‌های همراه و به ویژه اسمارت‌فون‌ها دستگاه‌های خود را با قیمت کمتری روانه بازار کنند.

دوم آن‌که ساختار داخلی باتری‌ها را مورد بازنگری قرار دهیم. اگر بتوانیم ماده‌ای که این روزها در آند مورد استفاده قرار می‌گیرد را ارتقا دهیم، به طور خودکار هر سه ویژگی که به آن‌ها اشاره شد را بهبود خواهیم بخشید. به این شکل نرخ بالای جذب الکترون توسط آند باعث می‌شود سرعت شارژ بالاتر رفته و همچنین مکان‌های بیشتری برای یون‌های لیتیوم روی آند به وجود آید که باعث افزایش ظرفیت باتری می‌شود. در نهایت استفاده از آند انعطاف‌پذیر به طول عمر بیشتر باتری کمک خواهد کرد.

eset

پشتیبانی از فناوری Ray Tracing انویدیا احتمالا به ویندوز ۷ اضافه می‌شود

 

 

گیمرهای وفادار به ویندوز ۷ مایکروسافت به‌لطف افزوده‌شدن پشتیبانی از فناوری رهگیری پرتو به این سیستم‌عامل، به‌زودی بازی‌های ویدیویی را با کیفیت بهتری تجربه می‌کنند.

آن دسته از گیمرهایی که هنوز برای تجربه‌ی بازی‌های ویدیویی از سیستم‌عامل ویندوز ۷ استفاده می‌کنند و به ویندوز ۱۰ مهاجرت نکرده‌اند، احتمالا به‌زودی خواهند توانست بازی‌هایشان را با کیفیت چشم‌نوازتری تجربه کنند؛ چرا که اخیرا در شایعه‌ای اعلام شده است، مایکروسافت قصد دارد پشتیبانی از فناوری رهگیری پرتو (Ray Tracing) کارت‌های گرافیک انویدیا را به سیستم‌عامل قدیمی‌اش اضافه کند. بر این اساس، مایکروسافت قصد دارد منابع و زیرساخت‌های لازم را در اختیار توسعه‌دهندگان قرار دهد تا آن‌ها بتوانند بازی‌های مبتنی بر دایرکت‌ایکس ۱۲ (DirectX 12) خود را به ویندوز ۷ پورت کنند.

به‌طور معمول، بازی‌های مبتنی بر دایرکت‌ایکس ۱۲ در انحصار ویندوز ۱۰ هستند و این یعنی تنها گیمرهایی که از جدیدترین نسخه‌ی سیستم‌عامل مایکروسافت استفاده می‌کنند، شانس تجربه‌ی آن‌ها را دارند. این گونه بازی‌ها به‌لطف بهره‌مندی از دایرکت‌ایکس ۱۲، جلوه‌های گرافیکی پیشرفته‌تر و چشم‌نوازتری دارند و با پشتیبانی از فناوری رهگیری پرتو، لذت بیشتری را به گیمر القاء می‌کنند.

 

 

 

eset

 

 

 

فراموش نکنید که ویندوز ۷ هنوز هم ۳۲ درصد از سهم کلی بازار را در اختیار دارد، این یعنی هنوز هم گیمرهای زیادی به آن وفادار هستند و عدم پشتیبانی این سیستم‌عامل از فناوری‌ جذابی نظیر رهگیری پرتو، می‌تواند گیمرهای پرشماری را از لذت تجربه‌ی بازی‌ها با کیفیت چشم‌نوازتر محروم کند. به‌لطف تصمیم مهم مایکروسافت برای پورت کردن دایرکت‌ایکس ۱۲ به ویندوز ۷ و ارائه‌ی منابع لازم به توسعه‌دهندگان برای آوردن بازی‌های مبتنی بر این API به سیستم‌عامل یادشده،‌ اکنون شمار بیشتری از گیمرها می‌توانند به بازی‌های مبتنی بر دایرکت‌ایکس ۱۲ و ویژگی‌های بصری چشم‌نواز آن‌ها دسترسی پیدا کنند.

جالب است بدانید، مایکروسافت در همین راستا مدتی پیش اعلام کرد که قصد دارد طی همکاری مستقیم با شرکت بلیزارد، یک نسخه‌ی مخصوص مبتنی بر دایرکت‌ایکس ۱۲ بازی محبوب World of Warcraft تولید کند که امکان اجرای آن روی ویندوز ۷ وجود دارد. ردموندی‌ها آن زمان در اطلاعیه‌ای گفتند که «اعضای بلیزارد پس از دیدن استقبال گیمرها از بازی‌های دایرکت‌ایکس ۱۲ روی ویندوز ۱۰، خواستند تا امکان تجربه‌ی چنین بازی‌هایی را برای آن‌دسته از گیمرهایی که همچنان به ویندوز ۷ وفادار مانده بودند نیز فراهم کنند».

 

 

 

eset

 

 

 

گرچه نسخه‌ی موردبحث از بازی دنیای وارکرفت روی ویندوز ۷ قابل‌اجرا است، اما این حقیقت را نباید فراموش کرد که بهترین عملکرد ممکن از این بازی را تنها می‌توان با سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ تجربه کرد؛ زیرا همان‌طور که مایکروسافت می‌گوید، ویندوز ۱۰ شامل چندین بهینه‌سازی مخصوص است که در جهت عملکرد سریع‌تر و بهتر دایرکت‌ایکس ۱۲ اعمال شده‌اند.

گرچه گیمرهای وفادار به ویندوز ۷ شدیدا از این خبر استقبال خواهند کرد، اما عده‌ی زیادی از کاربران از دلیل این اقدام مایکروسافت سر در نمی‌آورند. مایکروسافت طی سال‌های اخیر نشان داده بود، همواره جدیدترین نسخه از دایرکت‌ایکس را تنها برای جدیدترین نسخه از سیستم‌عاملش در دسترس قرار می‌دهد؛ همین اقدام باعث شده است تا افراد زیادی بارها مدعی شوند که این کار یکی از اهرم‌های فشار مایکروسافت به‌منظور ترغیب گیمرها برای مهاجرت به نسخه‌ی جدید ویندوز است.

با این حال نباید از خاطر ببریم که ویندوز ۷ متعلق به دو نسل پیش است و به‌سرعت به روزهای پایانی عمرش نزدیک می‌شود؛ مایکروسافت طبق اعلام پیشین، قصد دارد در روز ۱۴ ژانویه‌ی ۲۰۲۰ (۲۴ دی ۱۳۹۸) به‌صورت رسمی پشتیبانی از این سیستم‌عامل را متوقف کند. از طرفی این سؤال پیش می‌آید که آیا مایکروسافت با فراهم کردن امکان اجرای بازی‌های دایرکت‌ایکس ۱۲ روی ویندوز ۷، در برابر اراده‌ی گیمرها برای مهاجرت نکردن به ویندوز ۱۰ اعتراف به شکست می‌کند؟ شاید واقعا همین‌گونه باشد.

 

 

 

eset

 

 

 

البته این ماجرا را می‌توان از زاویه‌ی دیگری نیز موردبررسی قرار داد؛ مایکروسافت با در دسترس قرار دادن دایرکت‌ایکس ۱۲ و ویژگی‌های منحصربه‌فرد این API برای ویندوز ۷، احتمالا در پی آن است تا به توسعه‌دهندگان بیشتری مزیت‌های دایرکت‌ایکس ۱۲ را نشان دهد و آن‌ها را به استفاده از این API ترغیب کند. مایکروسافت مدت‌ها است که در پی انجام این کار بوده و تصمیم فعلی‌اش نیز می‌تواند در همین راستا باشد.

دلایل مایکروسافت، هرچه که باشند اهمیت چندانی ندارند؛ مهم این است که اگر همچنان برای تجربه‌ی بازی از ویندوز ۷ استفاده می‌کنید، احتمالا به‌زودی خواهید توانست به‌‌لطف دایرکت‌ایکس ۱۲ و فناوری‌هایی نظیر رهگیری پرتو، از بازی کردن لذت بیشتری ببرید و همچنین به بازی‌های بیشتری نیز دسترسی داشته باشید.

 

 

eset

چگونه از میکروفون گوشی به عنوان یک میکروفون بیسیم استفاده کنیم؟

 

 

بیشتر کاربران عادی نیازی به میکروفون ندارند، اما برخی مواقع برای انجام کارهایی همچون برقراری یک تماس ویدویی در اسکایپ یا ضبط صدای خود به میکروفون نیاز داریم. بیشتر لپ‌تاپ‌ها به یک میکروفون تجهیز شده‌اند، اما کیفیت آن چندان مطلوب نیست، از طرفی خرید یک میکروفون خوب هزینه زیادی به شما تحمیل می‌کند که شاید برای یک کاربر عادی خرید آن چندان توجیه‌پذیر نباشد. در چنین شرایطی بهترین گزینه‌ای که پیش رو دارید به‌کارگیری میکروفونی است که درون گوشی هوشمند تعبیه شده و تقریبا کیفیت خوبی دارد. اما چگونه می‌توانیم از میکروفون گوشی هوشمند خود استفاده کنیم؟ در این مقاله با شیوه انجام این‌کار آشنا خواهیم شد.

روش‌های مختلفی برای این منظور وجود دارد که بیشتر آن‌ها سخت و پیچیده هستند. اما دراین مقاله ما از یک نرم‌افزار کاربردی به‌نام wo Mic استفاده می‌کنیم. کاری که این برنامه انجام می‌دهد تبدیل گوشی به میکروفون است. در حقیقت wo mic صدای شما را ضبط کرده و به برنامه wo mic Client که روی کامپیوتر شما در حال اجرا است تحویل داده تا آن‌را ضبط کرده و سپس فایل صوتی را در اختیار میکروفون مجازی دهد تا برنامه‌ها از آن استفاده کنند. اطلاعاتی که توسط برنامه مقصد از طریق میکروفون مجازی قابل استفاده هستند.

eset

در حقیقت یک برنامه کاربردی فرض می‌کند که شما یک میکروفون واقعی را به سیستم خود نصب کرده‌اید. از این روش می‌توانید برای انتقال اطلاعات صوتی به برنامه‌هایی شبیه به sound recorder استفاده کنید. این برنامه به شما اجازه می‌دهد به سه روش وای‌فای، بلوتوث،  کابل یو‌اس‌بی و WiFi Direct اتصال صوتی میان گوشی و کامپیوتر را برقرار کنید.

ملزومات موردنیاز

در اولین گام برنامه کاربردی wo Mic را از گوگل پلی دانلود کرده و روی گوشی اندرویدی نصب کنید. در مرحله بعد باید wo Mic Client را روی کامپیوتر خود نصب کنید. نسخه کلاینت برای سیستم‌عامل‌های ویندوز، لینوکس اوبونتو و مک به شرح زیر ارائه شده است:

نسخه OSX

نسخه Windows

نسخه Ubuntu 64-bit (16.04.1 LTS)

اگر از ویندوز استفاده می‌کنید باید شبیه‌ساز مربوطه را روی سامانه خود نصب کنید. برای این منظور روی لینک wo_mic_driver_signed.exe کلیک کرده و آن‌را نصب کنید.

اگر از لینوکس استفاده می‌کنید دستور زیر را روی توزیع اوبونتو اجرا کنید.

$ sudo modprobe snd-aloop

نحوه اتصال

همان‌گونه که اشاره شد، اتصال از طریق بلوتوث، وای‌فای و یو‌اس‌بی امکان‌پذیر است. ساده‌ترین روش اتصال از طریق یو‌اس‌بی است. برای اتصال از طریق یو‌اس‌بی ابتدا باید ویژگی Usb debugging را از طریق بخش Developer روی گوشی فعال کنید.

eset

پس  از فعال‌سازی، گوشی را با کابل یو‌اس‌بی به کامپیوتر متصل کرده و Wo Mic را اجرا کنید. به بخش تنظیمات برنامه رفته و Transport را روی یو‌اس‌بی‌ تنظیم کنید. (البته این گزینه در حالت پیش فرض انتخاب شده است.)

eset

به صفحه اصلی برنامه رفته و start را لمس کنید. در کامپیوتر Wo mic Client را اجرا کرده، به زبانه Connection رفته، گزینه Connect را انتخاب کرده و گزینه USB را انتخاب کنید.

eset

به صفحه اصلی بازگشته و در زبانه Options گزینه Play in speaker را انتخاب کنید. اکنون میکروفون قابل استفاده است. لازم به توضیح است که اتصال از طریق بلوتوث نیز به همین روش انجام می‌شود. در این روش باید گزینه بلوتوث را روی گوشی و کامپیوتر انتخاب کنید. البته روی کامپیوتر شخصی باید دانگل بلوتوث را داشته باشید یا روی لپ‌تاپ بلوتوث را روشن کنید.

eset

اتصال به روش وای‌فای به کار بیشتری نیاز دارد. در روش فوق ابتدا روی گوشی اندرویدی Transport  را در وضعیت وای‌فای قرار داده و در صفحه اصلی دکمه Start را کلیک کنید. در این حالت یک آدرس آی‌پی در بالای آیکون میکروفون ظاهر می‌شود. آدرس فوق را یادداشت کنید. در برنامه کلاینت روی کامپیوتر گزینه وای‌فای را انتخاب کرده و آدرس آی‌پی که درون برنامه مشاهده کردید را درون فیلد مربوطه وارد کنید.

eset

 همانند حالت قبل با انتخاب Play in speaker قادر به استفاده از میکروفون روی گوشی هستید. برای قطع میکروفون می‌توانید از دکمه Disconnect روی کامپیوتر یا Stop در گوشی اندرویدی استفاده کنید.

در سیستم‌عامل لینوکس اوبونتو برای اتصال به کلاینت از طریق وای‌فای فرمان زیر را اجرا کنید.

$ sudo ./micclient-ubuntu-x86_64 -t Wifi 192.168.1.100

همچنین برای اتصال از طریق بلوتوث از فرمان زیر استفاده کنید.

$ sudo ./micclient-ubuntu-x86_64 -t Bluetooth xx:xx:xx:xx:xx:xx

برای ضبط نیز از فرمان زیر استفاده کنید.

$ arecord -c 1 -r 48000 -f S16_LE -D “hw:CARD=Loopback,DEV=1,SUBDEV=0” foo.wav

لازم به توضیح است که کیفین میکروفن گوشی به خوبی میکروفون‌های گران‌قیمت نیست و اگر پارازیت‌های محیطی پیرامون شما زیاد باشد، روی کیفیت صدا تاثیر نامطولب می‌گذارد. با این وجود از طریق برنامه Wo mic موفق شدید بدون پرداخت هزینه از میکروفون گوشی برای ضبط صدا استفاده کنید.

eset

تاریخچه مک؛ سرگذشت ۳۵ ساله کامپیوترهای اپل

 

 

کامپیوترهای مک تاریخ دور و درازی دارند و تأثیر زیادی در مسیر پیشرفت کامپیوترهای شخصی داشته‌اند. در این مطلب به مناسبت سی و پنج سالگی مک به مرور تاریخ پرماجرای این محصول می‌پردازیم.

چندی پیش، سی و پنجمین سالگرد معرفی اولین کامپیوتر مکینتاش اپل بود؛ کامپیوتری که آغازگر انقلاب کامپیوترهای شخصی امروزی شد. از زمان عرضه در ۲۴ ژانویه‌ی سال ۱۹۸۴، مکینتاش و دیگر مک‌هایی که پس از آن عرضه شدند، تأثیر بزرگی بر کامپیوترهای شخصی و لپ‌تاپ‌هایی که استفاده می‌کنیم داشتند. به مناسبت این رویداد، در این مطلب به تاریخچه‌ی این کامپیوترهای همواره در حال پیشرفت Apple می‌پردازیم که اولین کامپیوترهای شخصی تیراژ بالا با رابط کاربری گرافیکی بودند.

۱۹۸۴ – سال‌های اولیه‌ی کامپیوترهای All-In-One

روز بیست و چهارم ژانویه، استیو جابز اولین کامپیوتر مک را به دنیا معرفی کرد؛ کامپیوتری All-In-One با پردازنده‌ی ۸ مگاهرتزی ۶۸k موتورولا، به همراه نمایشگر ۹ اینچی، فلاپی درایو ۳.۵ اینچی و ۱۲۸ کیلوبایت رم. بزرگ‌ترین عامل فروش این محصول رابط کاربری گرافیکی آن بود که با موس کنترل می‌شد و شامل المان‌هایی از شرکت تحقیقاتی افسانه‌ای پالو آلتو، زیراکس پارک (Xerox PARC، که اکنون PARC یا Palo Alto Research Center نام دارد) بود. همچنین اولین مک دو نرم‌افزار MacPaint و نرم‌افزار پردازش متن MacWord را به همراه داشت که در آن زمان انقلابی بودند.

 

 

 

eset

 

 

 

استیو جابز به همراه اولین مک

قیمت مکینتاش ۲۴۹۵ دلار بود و ۳۵ سانتی‌متر ارتفاع و ۷.۵ کیلوگرم وزن داشت، که با جعبه‌ی حمل آن که به‌صورت جداگانه عرضه می‌شد، به حدود ۱۰ کیلوگرم می‌رسید

۱۹۸۵ – آفیس برای مک عرضه می‌شود

بسیاری مایکروسافت را دشمن مک می‌دانند. اما این شرکت درواقع یک سال پس از عرضه‌ی مک، یکی از اولین شرکای بزرگ آن بود. مایکروسافت دو اپلیکیشن را، با نام‌های ورد و اکسل، برای مک عرضه کرد (در آن زمان اکسل به‌طور اختصاصی برای مک عرضه شد). همچنین مایکروسافت در این زمان، پاورپوینت را از شرکتی به نام Forethought خرید.

 

 

 

eset

 

 

 

esetWord

 

Excel

علاوه‌براین سال ۱۹۸۵، سال عرضه‌ی اولین پرینتر لیزری اپل و نرم‌افزار نشر رومیزی Aldus PageMaker بود؛ دو محصولی که آغازگر انقلاب نشر رومیزی، که کامپیوترهای مک به خاطرش شهرت دارند، شدند. تا پایان ۱۹۸۵ هر دو بنیان‌گذار اپل یعنی استیو جابز و استیو وزنیاک این شرکت را ترک کردند و مایکروسافت هم Windows 1.0 را معرفی کرد؛ حرکتی که به نقطه‌ی عطفی در روند تکامل کامپیوترهای شخصی تبدیل شد.

 

 

 

eset

 

 

 

پرینتر LaserWriter

۱۹۸۶ – SCSI اهمیت زیادی دارد

مک ارتقای بزرگی در قالب مکینتاش پلاس به خود دید. این دستگاه ۱ مگابایت رم و پورت SCSI (اِسکازی) داشت که استاندارد جدیدی برای اتصال دستگاه‌های جانبی بود و امکان اتصال زنجیره‌ای دستگاه‌هایی مانند پرینتر و هارد اکسترنال را فراهم می‌کرد. سیستم‌عامل مک به نسخه‌ی ۳٫۰ رسید و شامل بهبودهایی مانند امکان قرار دادن فولدرها داخل یکدیگر بود.

 

 

 

eset

 

 

 

پورت SCSI در Macintosh Plus

۱۹۸۷ – کسب‌وکارها هدف قرار می‌گیرند

مکینتاش پلاس کنار رفت و راه را برای دو مک جدید باز کرد: Macintosh SE، که انتخاب بین دو فلاپی درایو یا یک هارد دیسک داخلی را به کاربر می‌داد، و Macintosh II که کاربران کسب‌وکارها را هدف قرار داده بود.

 

 

 

Macintosh SE مکینتاش

 

 

 

مکینتاش SE با دو فلاپی درایو

Mac II نمایشگر ۱۳ اینچی ۲۵۶ رنگ و پردازنده‌ی ۱۶ مگاهرتزی داشت و می‌توانست تا ۱۲۸ مگابایت رم داشته باشد. Mac OS نیز به نسخه‌ی ۵.۱ رسید و امکان پرینت در پس‌زمینه را مهیا کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

Macintosh II

یک نکته‌ی جالب Macintosh SE این بود که به‌دلیل افزایش ظرفیت رام به ۲۵۶ کیلوبایت، تیم سازنده توانست ویژگی پنهان جالبی در آن قرار دهد؛ با رفتن به آدرس ۰x41D89A رام، چهار عکس از تیم سازنده مشاهده می‌شد:

 

 

 

eset

 

 

 

چهار عکس پنهان‌شده‌ی تیم سازنده‌ی Macintosh SE

در برخی دیگر از پروژه‌های اپل نیز چنین ویژگی‌های پنهانی مشاهده می‌شود که طرفداران اپل علاقه‌ی زیادی به آن‌ها دارند.

۱۹۸۸ – ظهور CD-ROM

در ادامه اپل Macintosh IIx را با سیستم‌عامل نسخه‌ی ۶٫۰ معرفی کرد. همچنین درایو CD-ROM اکسترنال AppleCD SC معرفی شد تا به این ترتیب اپل یکی از اولین تولیدکنندگان کامپیوتری باشد که از این تکنولوژی استفاده می‌کند.

 

 

 

eset

 

 

 

eset

 

 

 

AppleCD SC (شکل اول) – درگاه سی‌دی به این دلیل بزرگ است که در گذشته معمولا سی‌دی‌ها در قابی مخصوص مانند شکل دوم قرار می‌گرفتند و قاب را داخل درایو قرار می‌دادند

در همین زمان استیو جابز اولین ثمره‌ی شرکت کامپیوتری جدیدش، NeXT را رونمایی کرد. این محصول با نام Next Computer، طراحی مکعبی داشت (به همین دلیل برخی آن را The Cube خطاب می‌کردند) که همراه‌با یک درایو مغناطیسی-نوری (Magneto-Optical)، به‌جای فلاپی، و یک مانیتور ۱۷ اینچی، عرضه می‌شد. در این محصول شاهد نگاه آینده‌نگرانه‌ی استیو جابز در مورد تکنولوژی‌های پیش رو هستیم که بعدا در مک‌ها نیز آن را می‌بینیم.

 

 

 

eset

 

 

 

NeXT Computer

۱۹۸۹ – اولین لپ‌تاپ مک

اپل سه مک جدید معرفی کرد: SE/30 و Mac IIc و Mac IIci که در میان آن‌ها Mac IIci از سایر جذاب‌تر است. این مدل یک مک ماژولار با مانیتور رنگی جدا و یک کیس جمع‌وجورتر است و پردازنده‌ی ۲۵ مگاهرتزی ۶۸k دارد که آن را به سریع‌ترین مک در زمان خود تبدیل کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

Mac IIci

همچنین اپل اولین لپ‌تاپ خود، Macintosh Portable را با وزن ۷.۲۵ کیلوگرم، و قیمت ۶۵۰۰ دلاری، در ماه سپتامبر معرفی کرد. در شرکت نکست نیز استیو جابز از سیستم‌عامل مبتنی بر یونیکس NeXTSTEP رونمایی کرد که بعدها تأثیر زیادی در مسیر مک‌ها داشت.

 

 

 

eset

 

 

 

Macintosh Portable

۱۹۹۰ – رقابت بر سر سهم بازار

اپل سریع‌ترین کامپیوتر خود تا به آن روز را معرفی کرد: Macintosh IIfx با پردازنده‌ی ۴۰ مگاهرتزی. این محصول برای مبارزه با این تصور غلط که کامپیوترهای شخصی با سیستم‌عامل DOS بسیار سریع‌تر از رقبای مک خود با رابط کاربری گرافیکی هستند، طراحی شده بود. Windows 3.0 مایکروسافت هم در همین سال به بازار آمد، که در این زمان سهم اپل از بازار کامپیوترها ۲۰ درصد بود.

 

 

 

eset

 

 

 

مکینتاش IIfx

۱۹۹۱ – نکته‌ی کلیدی توان پردازشی است

اپل به رقابت شدیدتری با پی‌سی‌ها پرداخت. این شرکت شش مک جدید را معرفی کرد که شامل دو کامپیوتر رده‌بالا با نام Quadra بود؛ دو کیس با پردازنده‌ی Motorola 68040 که تا ۲.۵ برابر سریع‌تر از نسل‌های قبلی بودند.

 

 

 

eset

 

 

 

Macintosh Quadra 700

علاوه‌براین اپل سری جدید Mac Portable را با نام PowerBook معرفی کرد که اولین لپ‌تاپ‌هایی بودند که مثل لپ‌تاپ‌های امروزی کیبورد در عقب و ترک‌پد در جلو قرار داشت. مک او‌اس نیز به نسخه‌ی ۷٫۰ رسید.

 

 

 

eset

 

 

 

PowerBook 170

۱۹۹۲ – روند پیشرفت کند می‌شود

شرایط برای اپل دیگر چندان خوب نبودند. این شرکت سری کامپیوتر Performa را عرضه کرد که باتوجه‌به زمان خود قدرت پایینی داشتند. در این بین مایکروسافت با همکاری اینتل راه را برای کامپیوترهای شخصی x486 با کارآیی بهتر و سیستم‌عامل Windows 3.1، که محبوبیت آن روزبه‌روز در حال افزایش بود، هموار کردند. همچنین اوضاع نکست بهتر شده بود و نسخه‌ی ۳٫۰ سیستم‌عامل NeXTSTEP به‌جز پردازنده‌های Motorola 68k از پردازنده‌های اینتل نیز پشتیبانی می‌کرد که این پشتیبانی در سال بعد اضافه شد.

 

 

 

eset

 

 

 

Macintosh Performa 600CD

۱۹۹۳ – سهم ویندوز افزایش می‌یابد

اپل ۱۹ مک جدید در ۶ رده‌ی مختلف معرفی کرد: سری Color Classic، سری پایین‌رده‌ی LC، میان‌رده‌ی Centris و بالارده‌ی Quadra، و همچنین کامپیوترهای Performa و PowerBook. اپل اعلام کرد که تاکنون ۱۰ میلیون کامپیوتر مک فروخته است. اما رقابت سنگین‌تر شده بود و مایکروسافت اعلام کرد که ویندوز بیش از ۲۵ میلیون کاربر دارد.

 

 

 

eset

 

 

 

Macintosh Color Classic

۱۹۹۴ – مهاجرت به PowerPC

اپل اولین مهاجرت بزرگ خود در تاریخ ۲۵ ساله‌ی مک را انجام داد و دستگاه‌هایی با پردازنده‌های PowerPC که از معماری RISC بهره می‌بردند، معرفی کرد. پردازنده‌های PowerPC به مقدار بسیار زیادی سریع‌تر از پردازنده‌های بر پایه‌ی CISC بودند که تا پیش از آن در محصولات این شرکت استفاده می‌شد، و نتیجه‌ی همکاری میان اپل، IBM و موتورولا بودند. همچنین در این سال سیستم‌عامل اپل به نسخه‌ی ۷.۵ رسید.

 

 

 

eset

 

 

 

پردازنده‌ی پاورپی‌سی

ین بار اپل دو اتفاق ناگوار را تجربه کرد: Windows 95 و ادامه‌ی موفقیت پردازنده‌های بسیار محبوب پنتیوم اینتل. فروش مک‌های مجهز به پردازنده‌های PowerPC مناسب بود اما سایر دستگاه‌ها فروش ناامیدکننده‌ای را تجربه کردند. اپل حق استفاده از سیستم‌عامل خود را عرضه کرد تا با تأخیر وارد رقابت با سیستم‌های ویندوز و اینتل شود. در ماه سپتامبر استیو جابز به مجله‌ی Fortune گفت که راه نجات اپل را می‌داند اما هیچکس در این شرکت به حرف او گوش نمی‌دهد.

۱۹۹۶ – بازگشت جابز

در ماه فوریه استیو جابز در صحبت با Fortune، با سخنانش بسیاری را شگفت‌زده کرد. او گفت:

اپل بالاخره استفاده از پردازنده‌های قدیمی ۶۸k را کنار گذاشت و کار روی نسخه‌ی هشتم Mac OS را آغاز کرد. تا پایان این سال اپل شرکت جابز، NeXT و سیستم‌عاملش NeXTSTEP را تصاحب کرد. استیو جابز به اپل بازگشت که این موضوع سرآغاز تبدیل شدن اپل به شرکتی که امروز می‌شناسیم بود.

 

 

 

eset

 

 

 

Twentieth Anniversary Macintosh به مناسبت بیست سالگی اپل، که محصولی بسیار ناموفق بود

۱۹۹۷ – جابز به اصول اولیه باز می‌گردد

اپل سری محصولات بیش‌ازحد زیاد و مشتریان بسیار کمی داشت و در حال ضرر بود. جابز که اکنون مدیرعامل موقت این شرکت بود در ماه اکتبر در مصاحبه با Time شرایط نامساعد اپل را شرح داد. او گفت:

اپل دارایی‌های فوق‌العاده‌ای دارد، اما به نظرم بدون مقداری توجه، این شرکت ممکن است، ممکن است، ممکن است … ممکن است، ممکن است از بین برود.

اپل بیل گیتس را برای خرید سهام این شرکت به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار متقاعد کرد. جابز استفاده از سیستم‌عامل مک در کامپیوترهای غیر اپل را متوقف کرد. Mac OS به نسخه‌ی هشت رسید و اپل کار روی Rhapsody، نسل پیش از Mac OS X را آغاز کرد. تا پایان این سال اپل مک‌هایی با چیپ PowerPC G3 عرضه کرد که قدرت بسیار بیشتری نسبت به نسل‌های پیشین خود داشتند.

۱۹۹۸ – iMac نوید دورانی تازه را می‌دهد

استیو جابز به مبارزه با محصولات اپل ادامه داد و تولید دستیار دیجیتال شخصی (PDA) اپل را که نیوتون نام داشت، متوقف کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

Newton MessagePad

او تمرکز شرکت را روی محصول جدیدی قرار داد که اپل را به روزهای اولش باز می‌گرداند: iMac. رویای جابز در قالب یکی سیستم All-In-One با پردازنده‌ی ۲۳۳ مگاهرتزی PowerPC G3، ۳۲ مگابایت رم، هارد ۴ گیگابایتی و نمایشگر ۱۵ اینچی، رنگ حقیقت به خود گرفت. این محصول فاقد درایو فلاپی یا درگاه‌های قدیمی بود و به‌جای آن‌ها اتصال آسان به اینترنت و درگاه USB، فناوری جدید اینتل برای اتصال دستگاه‌های جانبی، ارائه می‌داد. آی‌مک به محبوبیت زیادی در میان کاربران سراسر جهان دست پیدا کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

استیو جابز به همراه آی‌مک G3

۱۹۹۹ – G4 با سرعت پیش می‌رود

آی‌مک سریع‌تر شد و در رنگ‌های جذاب بیشتری به بازار عرضه شد. کیس پاور مکینتاش با رنگ مشابه آبی فیروزه‌ای و پردازنده‌ی PowerPC G3 با فرکانس تا ۴۵۰ مگاهرتز، وارد بازار شد.

 

 

 

eset

 

 

 

Power Macintosh G3

همچنین اپل سری جدیدی از لپ‌تاپ‌هایش را با پردازنده‌ی G3 راهی بازار کرد، که iBook نام داشت.

 

 

 

eset

 

 

 

iBook

اما بزرگ‌ترین شگفتی اپل در این سال Power Mac G4 بود که اپل آن را «اولین سوپرکامپیوتر رومیزی جهان» نامید.

 

 

 

eset

 

 

 

Power Mac G4

نهایتا در این سال اپل اولین روتر وای-فای ۸۰۲٫۱۱b را با نام AirPort به نمایش گذاشت و معرفی Mac OS X Server، نمایشی را از یک تغییر بزرگ در رابط کاربری مک، به جهانیان ارائه کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

ایرپورت

۲۰۰۰ – OS X ظاهر می‌شود

استیو جابز نوید نسخه‌ی مصرف‌کننده‌ی Mac OS X (مک او‌اس تِن بخوانید) را داد و اولین نسخه‌های آزمایشی آن در اواخر این سال منتشر شدند. این سیستم‌عامل به‌طور کلی خوب به نظر می‌رسید، اما از نظر برخی ویژگی‌ها کمبود داشت و مقدار زیادی کند بود. با این وجود، با نسخه‌ی ۹ تفاوت زیادی داشت؛ Mac OS X یک سیستم‌عامل مبتنی‌بر Unix بود که بر پایه‌ی NeXTSTEP و دیگر فناوری‌های توسعه‌یافته در NeXT ساخته شده بود.

 

 

 

eset

 

 

 

بتای عمومی Mac OS X با اسم رمز Kodiak – نسخه‌ی نهایی با اسم رمز Cheetah منتشر شد

کامپیوترهای مک موجود؛ آی‌مک، آی‌بوک، پاور مک و پاوربوک، صرفا افزایش سرعت و تغییر رنگ را تجربه کردند و تغییر اساسی نداشتند. همچنین Power Mac G4 Cube عرضه شد؛ یک کامپیوتر بدون نمایشگر و جمع‌وجور که یادآور دوران استیو جابز در NeXT بود. البته این محصول به‌دلیل قیمت بیش از حد و مشکل ایجاد شکستگی در قاب آن، شکست خورد.

 

 

 

eset

 

 

 

Power Mac G4 Cube

۲۰۰۱ – دوران توپ ساحلی چرخان

اپل Mac OS X 10.1 را با ترکیب رنگ Aqua، جلوه‌های شفاف و جای خالی برخی ویژگی‌ها، عرضه کرد. هنوز بسیار کند بود و عبارت «توپ ساحلی چرخان مرگ» به اصطلاحی آشنا برای کاربران مک تبدیل شد (در زمان انتظار، نشانگر موس مک به شکل توپ ساحلی چرخان نمایش داده می‌شود). از نظر طراحی این نسخه ویندوز ویستای اپل محسوب می‌شد؛ محتوا و طراحی خوبی که کندتر از آن بودند که قابل استفاده باشند.

اپل همچنین با نسل جدید پاوربوک طراحی کاملا جدیدی را برای لپ‌تاپ‌هایش به نمایش گذاشت. این لپ‌تاپ حالا نمایشگر عریض ۱۵ اینچی و پردازنده‌ی G4 را در قالب بدنه‌ی تیتانیومی با ضخامت ۱ اینچ (۲۵ میلی‌متر) جای می‌داد.

 

 

 

eset

 

 

 

PowerBook G4 Titanium Mercury

آی‌بوک‌های جدید نیز عرضه شدند و آی‌مک هم با ظاهر جدیدش یک فاجعه بود و طرح‌های Blue Dalmation و Flower Power باعث شدند خریداران به سمت آن نروند. نهایتا اپل موزیک پلیر پنج گیگابایتی خود را با نام iPod معرفی کرد. در این حین مایکروسافت Windows XP را، که هنوز هم استفاده می‌شود، عرضه کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

آی‌مک با طرح Flower Power

۲۰۰۲ – OS X به‌روزرسانی خوبی دریافت می‌کند

اپل نسخه‌ی بازطراحی‌شده‌ی آی‌مک را با بدنه‌ی نیم‌کره و نمایشگری تخت که با پایه‌ی کرومی در بالای بدنه معلق بود، عرضه کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

iMac G4

علاوه‌براین چند نسخه‌ی جدید آی‌بوک، نسخه‌ی جدید Power Mac G4 و eMac، که با هدف مدارس ساخته شده بود، را معرفی کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

eMac

OS X 10.2 Jaguar نیز با ۱۵۰ ویژگی جدید و افزایش سرعتی که کاربران مدت‌ها انتظارش را می‌کشیدند، وارد میدان شد.

 

 

 

eset

 

 

 

OS X 10.2 Jaguar

۲۰۰۳ – همه‌ی محصولات به‌روز می‌شوند

دستگاه‌های جدید دیگر قادر به اجرای نسخه‌های قبل از Mac OS X نبودند. همچنین همه‌ی محصولات مک؛ آی‌بوک‌ها، پاوربوک‌ها، کیس‌های پاور مک G4، آی‌مک و ای‌مک، دستخوش تغییر شدند. Power Mac G5 در ماه ژوئن، افزایش سرعت بزرگی را برای خانواده‌ی مک به ارمغان آورد؛ این محصول از دو پردازنده‌ی ۶۴ بیتی PowerPC G5 شرکت IBM استفاده می‌کرد که هرکدام با فرکانس ۲ گیگاهرتز فعالیت می‌کردند. حافظه‌ی آیپاد به ۴۰ گیگابایت افزایش یافت و نرم‌افزار iTunes معرفی شد که درکنار مک روی ویندوز نیز اجرا می‌شد و استفاده از آیپاد با ویندوز را ممکن کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

Power Mac G5 با قیمت پایه‌ی ۱۹۹۹ دلار

۲۰۰۴ – آی‌مک، به شکلی که امروزه می‌شناسیم

این سال بیشتر در سلطه‌ی آیپاد بود تا مک؛ حتی اپل محصولات مک را با شعار «محصولی از سازندگان آیپاد» تبلیغ می‌کرد. آی‌مک بازطراحی بزرگی را تجربه کرد؛ نمایشگر معلق و بدنه‌ی نیمکره‌ای جای خود را به طراحی جدیدی دادند که همه‌ی این کامپیوتر All-In-One را پشت یک پنل LCD تخت جمع می‌کرد و شباهت زیادی به آی‌مک کنونی پیدا کرد. به این ترتیب بیش از یک دهه است که طراحی آی‌مک دستخوش تغییر آنچنانی نشده است. اپل در این زمان به سلامتی کامل بازگشته بود؛ اما سهمش از بازار کامپیوترهای شخصی به پایین‌ترین حد خود رسیده بود و تنها سه درصد از بازار جهانی را در اختیار داشت.

 

 

 

eset

 

 

 

iMac G5 20-inch

اولین اپل استور انگلستان در خیابان ریجنت لندن افتتاح شد. در ماه‌های بعد و همینطور که کامپیوترها، لپ‌تاپ‌ها و دستگاه‌های iOS اپل روزبه‌روز معروف‌تر شدند، این فروشگاه‌ها به روشی باارزش برای اپل جهت ارتباط با مشتریان، تبدیل شدند.

 

 

 

eset

 

 

 

اپل استور خیابان ریجنت لندن

۲۰۰۵ – G5 از راه می‌رسد اما توان رقابت ندارد

IBM چیپ‌های دو هسته‌ای PowerPC G5، را به اپل داد تا کامپیوترهای Power Mac G5 را با پردازنده‌ی دو هسته‌ای به مشتریان خود ارائه دهد. با این وجود IBM موفق به برآورده کردن نیاز اصلی اپل نبود؛ آن‌ها یک چیپ سریع و کم‌مصرف PowerPC G5 لازم داشتند که بتوان از آن در سری‌های ضعیف‌تر آی‌بوک و پاوربوک استفاده کرد.

نهایتا در ماه ژوئن اتفاقی که غیرممکن می‌کرد رنگ واقعیت به خود گرفت و جابز در WWDC ۲۰۰۵ اعلام کرد که اپل سومین مهاجرت بزرگ خود (اولی گذار از ۶۸k به PowerPC و دومی از Mac OS 9 به Mac OS X بود) را انجام می‌دهد و از پردازنده‌های اینتل استفاده خواهد کرد. بنابراین سخت‌افزار اپل دیگر تفاوتی با پی‌سی‌ها نخواهد داشت. OS X 10.5 Tiger نیز در ماه آوریل معرفی شد.

همچنین در ژانویه‌ی این سال Mac mini هم با پردازنده‌ی PowerPC G4 عرضه شد. این سری در طول زمان دستخوش تغییرات بسیاری شده است و اکنون دستگاهی بسیار قدرتمند با پردازنده‌ی Core i7 اینتل است.

۲۰۰۶ – مک در سلطه‌ی اینتل

همه‌ی مک‌های اپل چیپ‌های PowerPC را کنار گذاشتند و به سراغ پردازنده‌های Intel Core Duo رفتند. این مهاجرت با آی‌مک، مک مینی و MacBook Pro آغاز شد و نهایتا در ماه اوت با Mac Pro کامل شد. تا پایان سال مک‌بوک پرو دستخوش تغییر شد و این بار از پردازنده‌ها Core 2 Duo بهره می‌برد.

 

 

 

eset

 

 

 

نسل اول مک‌بوک پرو؛ که در اندازه‌های ۱۵ و ۱۷ اینچ تولید می‌شد

یک سری رده‌ی مبتدی هم با نام MacBook و نمایشگر ۱۳.۳ اینچی در این سال عرضه شد که تا ۲۰۱۲ نسخه‌های مختلفی را از آن می‌بینیم. جنس بدنه‌ی نسل اول مک‌بوک ترکیبی از پلی کربنات و فایبرگلاس بود و در دو رنگ سفید و مشکی تولید می‌شد.

 

 

 

eset

 

 

 

مک‌بوک ۲۰۰۶

در این سال Boot Camp نیز معرفی شد. این ابزار امکان بوت ویندوز را درکنار OS X، برای کابران مک‌هایی که پردازنده‌ی اینتل دارند، فراهم می‌کند. اپلیکیشن‌هایی که هم با پردازنده‌های PowerPC و هم Intel سازگار باشند چندان رایج نبودند، اما کاربران مک‌های اینتلی می‌توانستند با استفاده از برنامه‌ی Rosetta اپل از اپ‌های مخصوص PowerPC استفاده کنند.

 

 

 

eset

 

 

 

Boot Camp

همچنین در این سال کمپین تبلیغاتی Get a Mac اپل آغاز شد که هدف آن نمایش مزایای مک در مقایسه با پی‌سی‌های ویندوزی و ترغیب کاربران به خرید کامپیوترهای اپل بود.

۲۰۰۷ – مک‌های قابل حمل بسیار قوی می‌شوند

این سال با یک عمل غافلگیرانه شروع شد و اپل مک پروهای هشت هسته‌ای را، که به شکل سفارش‌گذاری قابل خرید بودند، معرفی کرد. در ماه اوت اپل از معماری Santa Rosa اینتل برای مک‌بوک پرو استفاده کرد و آی‌مک هم طراحی جدید

آلومینیومی و شیشه‌ای، و پردازنده‌ی Core 2 Duo اینتل را به خود دید.

 

 

 

eset

 

 

 

آی‌مک ۲۰۰۷ که دو نمونه‌ی ۲۰ و ۲۴ اینچی داشت

سال ۲۰۰۷، سال معرفی iPhone هم بود و در کنفرانس Macworld در ماه ژانویه بنرهایی با اشاره به پیشینه‌ی اپل و شعار «۳۰ سال اول تنها آغاز راه بودند. به ۲۰۰۷ خوش آمدید.» به نمایش گذاشته شد.

 

 

 

eset

 

 

 

بنر اپل در کنفرانس سالانه‌ی Macworld

علاوه‌براین در ۲۰۰۷ عرضه‌ی ویندوز ویستا را داشتیم که بسیار مورد انتقاد قرار گرفت؛ و پس از آن OS X 10.5 Leopard در ماه اکتبر عرضه شد که تبدیل به پرفروش‌ترین به‌روزرسانی OS X شد.

 

 

 

eset

 

 

 

Mac OS X Leopard

۲۰۰۸ – MacBook Air از پاکت نامه بیرون می‌آید

موفق‌ترین سال اپل تا به آن زمان، با معرفی مک پرو با نسخه‌ی پایه‌ی هشت هسته‌ای، درکنار آی‌مک، مک‌بوک و مک‌بوک پروهای سریع‌تر آغاز شد. علاوه‌براین اپل مک‌بوک ایر را معرفی کرد؛ لپ‌تاپی بسیار سبک با ترک‌پد مولتی‌تاچ برای ژست‌های حرکتی.

تا پایان سال دوباره نسخه‌ی جدیدی از مک‌بوک و مک‌بوک پرو معرفی شد که از طراحی بدنه‌ی جدید آلومینیوم یکپارچه استفاده می‌کردند و قسمت پایینی آن‌ها از یک قطعه آلومینیوم برش خورده بود.

 

 

 

eset

 

 

 

بدنه‌ی یکپارچه‌ی مک‌بوک پرو

۲۰۰۹ – مک‌بوک پرو کوچک‌تر

استیو جابز در ماه ژوئن اعلام کرد که OS X 10.6 Snow Leopard استفاده از توان پردازنده‌های چند هسته‌ای را برای تمام اپلیکیشن‌ها ممکن می‌کند. با این وجود این سال بیشتر به عرضه‌ی مک‌بوک پروی ۱۳.۳ اینچی شناخته می‌شود. این محصول که کاربران مدتی زیادی منتظر آن بودند، جایگزینی برای نسخه‌ی ۱۲ اینچی PowerBook G4 محسوب می‌شد.

 

 

 

eset

 

 

 

اولین نسل مک‌بوک پروی ۱۳ اینچی

به مرور همه‌ی مک‌ها به سمت بدنه‌ی آلومینیوم یکپارچه رفتند که این اتفاق برای آی‌مک در اواخر این سال رخ داد.

 

 

 

eset

 

 

 

iMac اواخر ۲۰۰۹، که مانند آی‌مک‌های امروزی دو مدل ۲۱.۵ و ۲۷ اینچ داشت

۲۰۱۰ – آینده دانلود است

ظهور اپ استور مک آینده‌ی بدون دیسک‌های نوری را برای مک‌ها نوید داد. برای دسترسی به آن به نسخه‌ی ۱۰٫۶٫۶ سیستم‌عامل Snow Leopard نیاز بود که این موضوع باعث مقداری دشواری در به‌روزرسانی به OS X Lion در سال بعد شد.

 

 

 

eset

 

 

 

اپ استور مک

مک‌بوک ایر ۱۱ اینچی در حالی معرفی شد که حدس و گمان‌ها می‌گفتند اپل دستگاهی فوق‌العاده برای رقابت با تمام لپ‌تاپ‌های پی‌سی ارزان‌قیمت آن زمان معرفی خواهد کرد؛ ظاهرا اپل تصمیم گرفت این کار را به‌جای مک‌بوک با iPad انجام دهد.

 

 

 

eset

 

 

 

نسل اول مک‌بوک ایر ۱۱ اینچی درکنار مدل ۱۳ اینچی

۲۰۱۱ – آغاز دوران درگاه‌های سریع‌تر با تاندربولت

OS X Lion در ماه ژوئیه در اختیار مشتریان قرار گرفت و اولین نسخه‌ی OS X بود که روی هیچگونه دیسکی عرضه نمی‌شد. البته کمی بعد برای کسانی که با اتصال به اینترنت مشکل داشتند و نمی‌توانستند از اپ استور استفاده کنند، روی فلش USB هم ارائه شد. خیلی افراد هم چون به Snow Leopard به‌روزرسانی نکرده بودند با مشکل مواجه شدند، زیرا به اپ استور مک دسترسی نداشتند.

 

 

 

eset

 

 

 

فلش USB حاوی OS X Lion

همچنین در این سال اپل اولین مک‌بوک پروهای مجهز به تکنولوژی Thunderbolt اینتل را عرضه کرد؛ که از همان درگاه Mini DisplayPort استفاده می‌کرد. با اینکه این تکنولوژی هنوز آنقدر محبوب نشده بود، روی تمام مک‌های جدید قرار گرفت.

 

 

 

eset

 

 

 

تاندربولت در مک‌بوک پرو

علاوه‌براین‌ها آخرین نسخه از مک‌بوک پروی ۱۷ اینچی در این سال ارائه شد و دیگر شاهد مک‌بوکی در این ابعاد نبودیم. نسل جدید Mac mini هم بدون درایو نوری معرفی شد.

 

 

 

eset

 

 

 

Mac mini Server – Mid ۲۰۱۱

۲۰۱۲ – نمایشگر رتینا به مک می‌آید

در تابستان OS X 10.8 Mountain Lion ازطریق اپ استور عرضه شد. این نسخه مانند نسل قبلی، به اضافه کردن حس‌وحال مشابه iOS به OS X، ادامه داد و از نام‌گذاری‌های مشابه برای برخی اپلیکیشن‌ها بهره می‌برد.

 

 

 

eset

 

 

 

Mountain Lion

در اواخر سال، مک مینی و آی‌مک جدید معرفی شدند. نمایشگر iMac اکنون حتی از قبل هم باریک‌تر بود و ضخامت آن در حاشیه‌ها به ۵ میلی‌متر می‌رسید.

 

 

 

eset

 

 

 

iMac – Late ۲۰۱۲

مک‌بوک پرو نیز ارتقای خوبی را در قالب نمایشگر رتینا و بدنه‌ی باریک یکپارچه بدون درایو نوری، تجربه کرد. هر دو مدل ۱۵ و ۱۳ اینچ در ۲۰۱۲ عرضه شدند و اوایل سال بعد هم نسخه‌ی بهبودیافته‌ی آن‌ها به بازار آمد. علاوه‌براین یکی از ویژگی‌های جالب توجه سری جدید، وجود درگاه HDMI بود.

 

 

 

eset

 

 

 

مک‌بوک پرو ۱۵ اینچی میانه‌ی ۲۰۱۲ با نمایشگر رتینا

۲۰۱۳ – ورود مک پرو

معرفی نسخه‌ی جدید مک پرو، که برای مدت زیادی مورد بی‌توجهی قرار گرفته بود، طرفداران این سری را به وجد آورد.

 

 

 

eset

 

 

 

Mac Pro

پس از تغییرات مک‌بوک پرو، نسخه‌ی جدید مک‌بوک ایر نیز معرفی شد. مک‌های جدید و OS X 10.9 Mavericks (اپل گفت اسم‌های گربه‌سانان بزرگ تمام شده‌اند)، باعث شدند اپل این سال را با شرایط خوبی به پایان ببرد. Mavericks تحول بزرگی نبود و مشکلات خود را داشت اما همچنان موفقیت بزرگی برای این شرکت بود.

 

 

 

eset

 

 

 

معرفی OS X Mavericks در WWDC 2013

۲۰۱۴ – طراحی جدید OS X

در این سال از نظر سخت‌افزار، محصول چندان متفاوتی عرضه نشد و صرفا برخی محصولات، ارتقاهای جزئی دریافت کردند. اما از نظر نرم‌افزاری OS X 10.10 Yosemite به‌دنبال تغییر زبان طراحی iOS در نسخه‌ی هفتم، طراحی جدیدی، شبیه به iOS، به خود دید.

 

 

 

eset

 

 

 

OS X Yosemite

۲۰۱۵ – بازگشت به اصول اولیه با MacBook

در سال ۲۰۱۵ اپل چشم‌انداز جدید خود را برای لپ‌تاپ‌های این شرکت، با معرفی MacBook به نمایش گذاشت. این محصول برخی قسمت‌های طراحی خود را از آیفون‌ها و آیپد‌های زمان خود الهام گرفته بود و تلفیقی از گذشته، حال و آینده‌ی این شرکت در خود داشت؛ و در نوع خود لپ‌تاپ بسیار خوبی بود.

 

 

 

eset

 

 

 

MacBook با نمایشگر ۱۲ اینچی

اپل همچنین سری‌های مک‌بوک پرو و ایر را به‌روز کرد و سری جدید آی‌مک نیز از نمایشگرهای رتینای ۴K و ۵K بهره می‌برد.

 

 

 

eset

 

 

 

iMac 5K

۲۰۱۶ – تاچ بار؛ تلاش اپل برای ایجاد تحولی دیگر

اپل در WWDC اعلام کرد که از نام‌گذاری مشابه سیستم‌عامل‌های دیگر خود؛ iOS و watchOS و tvOS، برای سیستم‌عامل دسکتاپش استفاده می‌کند و از این پس آن را macOS می‌خواند. همچنین macOS Sierra معرفی شد که سیری را به مک آورد. در پاییز، از سری جدید مک‌بوک پرو، با طراحی جمع‌وجورتر، کیبورد مشابه MacBook سال گذشته، حذف پورت‌های مختلف و جایگزین کردن آن‌ها با تاندربولت ۳ (که درگاهش مثل USB-C است و از آن پشتیبانی می‌کند)، تشخیص اثر انگشت Touch ID و ویژگی جدید Touch Bar، رونمایی شد.

 

 

 

eset

 

 

 

MacBook Pro با تاچ بار و تاچ آیدی

۲۰۱۷ – آی‌مک حرفه‌ای می‌شود

در روزهای پایانی ۲۰۱۷، اپل عرضه‌ی iMac Pro را آغاز کرد. این نسخه‌ی بسیار قدرتمند All-In-One آی‌مک به‌طور خاص برای افراد حرفه‌ای طراحی شده است و مشخصاتی بسیار قوی، از جمله پردازنده‌ی زئون اینتل، ۳۲ گیگابایت رم و کارت گرافیک AMD Radeon Pro Vega 56، دارد. این محصول همچنین با قیمت پایه‌ی ۴۹۹۹ دلاری، یکی از گران‌قیمت‌ترین دستگاه‌های اپل تا به امروز است.

 

 

 

eset

iMac Pro

۲۰۱۸ – ملاقات دوباره‌ی دو محصول کلاسیک اپل

۲۰۱۸ سالی بود که اپل به حرف طرافدارانش گوش داد و برخی از محبوب‌ترین محصولاتش را که اخیرا به آن‌ها بی‌توجهی شده بود، به‌روز کرد. یکی از آن‌ها به‌روزرسانی دیر اما بسیار خوب مک مینی، کامپیوتر کوچک اپل بود و ویژگی‌های بسیار خوبی را به این دستگاه افزود که آن را به انتخابی مناسب برای افراد حرفه‌ای و هنرمندان تبدیل می‌کند.

 

 

 

eset

 

 

 

Mac mini 2018

مک‌بوک ایر هم با طراحی باریک‌تر، نمایشگر بهبودیافته و سخت‌افزار به‌روزشده، آپدیتی را که بسیار نیازمندش بود، دریافت کرد.

 

 

 

eset

 

 

 

MacBook Air 2018

۲۰۱۹ – اپل برای امسال چه برنامه‌ای دارد؟

اکنون که مکینتاش ۳۵ ساله شده، آیا اپل امسال هم مثل سال گذشته صرفا برخی محصولات قبلی خود را به‌روز می‌کند؟ یا ۲۰۱۹ سالی ماجراجویانه برای آن‌ها خواهد بود؟ باید صبر کنیم و ببینیم، اما اپل تا همین الآن هم تجربه‌ی خوبی از CES 2019 داشته است؛ درحالی‌که حتی در آن حضور نداشت!

 

 

eset

کارت گرافیکی جدید AMD مبتنی‌بر Navi 14 خواهد بود

 

 

شایعاتی که از پردازنده‌ی گرافیکی جدید Navi 14 به‌گوش می‌رسد، حاکی‌ از آن است که به‌احتمال‌ زیاد، این پردازنده‌ها عملکردی مشابه Radeon RX 570 خواهند داشت.

به‌نظر می‌رسد AMD مشغول کار روی نسخه‌ای ارزان‌قیمت‌تر از پردازنده‌های گرافیکی ناوی است. پردازنده‌ی گرافیکی جدید Navi 14 که ویژگی‌هایش در سایت Compubench منتشر شده است، از ۲۴ واحد محاسباتی (CU) برخوردار است که می‌تواند آن را هم‌سطح Polaris 11 یا Polaris 21 قرار دهد.

درمجموع، از سه نوع پردازنده‌ی گرافیکی Navi 14 متفاوت با حافظه‌ی گرافیکی سه و چهار و هشت گیگابایت در سایت Compubench نام برده شده است. اگرچه نام درون‌سازمانی این تراشه‌ها Navi 14 است، ظاهرا مشخصات و عملکردی مانند محصولات سری RX 5600 یا حتی سری RX 5500 رادئون دارند. این تراشه ۲۴ واحد محاسباتی و ۱,۵۳۶ پردازنده‌ی جریانی را شامل می‌شود و به‌احتمال زیاد، به حافظه‌ی گرافیکی GDDR6 مجهز است.

سه پردازنده‌ی گرافیکی Navi 14 نام‌ برده‌شده در Compubench به قرار زیر است:

  • AMD Navi 14 ‘7341:00’ 8 GB Radeon RX
  • AMD Navi 14 ‘7340:C1’ 4 GB Radeon RX
  • AMD Navi 14 ‘7340:CF’ 3 GB Radeon RX

 

 

 

eset

 

 

 

تولید کارت‌های ارزان‌قیمت Navi می‌تواند برگ برنده‌ی مهمی در دستان AMD باشد؛ به‌ویژه اگر این شرکت بتواند قیمت محصول خود را در بازه‌ی ۱۵۰ تا ۲۵۰ دلار حفظ کند؛ آن‌هم در شرایطی که بیش‌ از ۱۰۰ میلیون گیمر در سراسر دنیا وجود دارد. شاید نسخه‌ی سه گیگابایتی این محصول با قیمتی کمتر از ۱۵۰ دلار به‌بازار عرضه شود. در این‌ صورت، این محصول شوک بزرگی به بازار وارد خواهد کرد و خواهد توانست قیمت کارت‌های گرافیک RX 560 و RX570 و RX580 را یک‌شبه کاهش دهد. به‌هر‌حال در هفته‌های آتی، اخبار بیشتری از کارت‌های گرافیک جدید AMD مبتنی‌بر Navi 14 به‌گوش خواهد رسید.

 

 

eset